Mahallenin Duvarı
Mahallenin gizli mizah köşesi, yıllardır sessizce büyüyen bir efsane. Kimse tam olarak kimin başlattığını bilmez ama söylentilere göre ilk yazıyı, “Kürdanları yere atmayın Bitler yüksek atlama çalışıyor,” yazan kişi, eski berberin çırağıymış. Bir gün kürdanları süpürürken hayal etmiş: “Ya bitler olimpiyat yapıyorsa?” O günden sonra duvar, mahallelinin ortak gülme alanı oldu. Herkes bir şey ekledi: - Emekli öğretmen “Burada düşünenler sessizce gülüyor” yazdı. - Çaycı Veysel, “Çay dökülürse, dedikodu başlar”ı ekledi. - Bir çocuk, duvara minik bir kedi çizip yanına “Kediye selam ver, yoksa uğursuzluk yapar” yazdı. Genç adam her sabah bu duvarın önünden geçerken gülümser. Belki bir gün o da bir şey ekler. Belki “Gülümseyenler burada daha çok sevilir” diye yazar. Bu köşe, sadece bir duvar değil; mahalle ruhunun, ortak hayal gücünün ve küçük esprilerin yaşadığı yer.!!! ?
