DENEMELER

Kafenin camları buğulanmıştı. Dışarıda hayat akıp giderken, içeride zaman sanki eski bir defterin arasına sıkışmıştı. Birer birer geldik. Önce gözlerimiz tanıdı birbirini, sonra gülüşlerimiz. Yıllar, yüzlerimize küçük izler bırakmıştı ama seslerimiz hâlâ aynıydı. Masaya oturduk, çaylar geldi. İlk yudumda, sanki lise koridorlarına geri döndük. “Hatırlıyor musun?” diye başladı biri. Bir cümle yetti… Gerisi çorap söküğü gibi geldi. En çok da öğretmenlerimizi andık. Tahtaya sertçe vuran o tebeşir sesi, sınavdan önceki sessizlik, yakalanan kopyaların utangaç kahkahası… Hepsi birer birer masaya oturdu sanki. İçimizden biri, yıllar önce kaybettiğimiz öğretmenimizin adını fısıldadı. Bir an sustuk. Çaylarımız soğudu, gözlerimiz doldu. Sonra aileler… Birimizin babası artık yoktu, birimizin annesi hastaydı, birimizin çocuğu büyümüştü. Hayat, hepimize farklı yerlerden dokunmuştu. Ama o masada, hepimiz yine aynı sırada oturan çocuklardık. Gülüşlerimiz, hüzünlerimize karıştı. Geçmişle bugün arasında...

Tahta sıraların sessizliğinde oturuyorum. Güneş, tentenin kenarından sızıp masaya düşüyor; sanki zaman, ince bir ip gibi yavaşça çözülüyor burada. Karşımda küçük bir çay ocağı… İçeride biri sırtı dönük, kendi dünyasında kaybolmuş gibi. Belki de her gün aynı bardakları yıkıyor, aynı çayı demliyor ama her defasında başka bir hikâye kaynıyor o demlikte. Rüzgâr, yan taraftaki ağacın dallarını hafifçe titretiyor. Eski bir kilimin desenleri, geçmişten bir şeyler fısıldıyor: unutulmuş sohbetler, yarım kalmış gülüşler, bir daha gelmeyen müşteriler… Ben bekliyorum. Belki bir çay, belki bir cümle, belki de içimde biriken o isimsiz duygunun cevabı için. Ve o an anlıyorum— Bazı yerler sadece oturulmaz, İçinde biraz yaşanır.

kiztepeler Mahallesi 2, Balçova Ekleyen Alaettin Coşkun  Ekleme Zamanı Mar - 28 - 2026  0 Yorum Bu mahallede lunaparkta yapılan korku tünelkerindeki efekt ve ışık oyunları içinde hilkat garibesi korkutucu siluetlere benzeyen tipler yoktu. Birkaçı hariç, buradaki gençlere can simidine sarılır gibi sarılabilirsin. İkiztepe, çukur mukur değildir, insanı çok hayvanı yoktur.  Adana Hüseyin, doğru sözü sever tepenin arkasında Kanat Apartmanında Göksel oturuyor.Gölsel’in akıl yürütmelerini iyidir. Süleyman Reno 12 marka  kum beji binek arabasıyla çok  gezmiş, içinde çok muhabbetler yapmışızdır. Süleyman yağız delikanlı, kötülük bilmez.. İki kardeş Mehmet ve Fatih, hemşerimdir. Kalbleri güneş kadar aydınlık ve sıcak. Ramazan ayında, Yalçın’ın kahvede oturuyor, bilardo, kağıt ve okey oynuyoruz, sobanın üstünde ekmek kızartıp, çay içiyor, sahuru yapıp eve gidiyoruz. Ha Can insan Hüseyin, Bodrum’a çalışmaya gittiğinden Bodrum Hüseyin derdik ve kardeşi Cenk, sup...

Alaettin Coşkun tarafından kaleme alınan bu eser, **Prizren’den Türkiye’ye göç eden** bir ailenin ferdi olan **Sarı Ferit’in** fırtınalı yaşam öyküsünü konu almaktadır. Çocukluk hayallerinin peşinden giderken ekonomik sıkıntılar ve yanlış arkadaşlıklar nedeniyle **suç dünyasına sürüklenen** bir gencin ibretlik serüveni anlatılmaktadır. Mafya ortamında hayatın en sert ve yıkıcı gerçekleriyle yüzleşen Ferit, zamanla bu karanlık yoldan ayrılmaya karar vererek **manevi bir dönüşüm** yaşamıştır. Kitap, kahramanın geçmişindeki hatalardan arınarak **tövbe etmesini** ve huzuru inançta bulmasını sağlayan duygusal bir süreci özetler. **Biyografik nitelik taşıyan** bu anlatı, zorlu bir yaşam mücadelesinden manevi bir aydınlanmaya uzanan etkileyici bir kurtuluş hikayesi sunmaktadır.

Kastal çay ocağının önünde oturuyorum. Ramazan işte, vakti bekliyorum. İki kadın, geldi, salça da satan çay ocağı sahibi Şaban'dan tatlı salça istedi. Şaban, salçayı tartarken, kadınlardan biri, yanıma gelip" Size bir şey sorabilir miyim? "" Tabii buyrun"" Siz Kemeraltı'nda işporta yaptın mı? Kazak sattın mı?".,"Evet" "Annemle senden çok kazak aldık, annemle, çarşıya gidince, kazak almak için sana gelirdik, anne başka yerde kazak yok mu derdim, yok ordan alıcaz der, senin oraya(Hisar önü, İpek pazarı) gelirdik"      Çok hoşuma gitti, bir anda duygusala bağladım. Hatırlanmak güzel.   Kadının annesi rahmetli olmuş, Balçova'da ortak bir iki tanış çıktı. Kadına "oturun bir şeyler için" dedim. Galiba ramazan diye kabul etmedi. Annesine rahmetler diledim, kendilerine de iyi bayramlar... Salçalarını alıp gittiler.

      Denize hayrandık biz. Öylesine durduk kıyıda, ruh ve bedenimiz dalgalarla birlikte ahenk içinde. Deniz kokusuyla donanmış yaşam dolu rüzgar, iki can arasında. Gem tanıyan bir sevgiydi bu; aşktan ileri muhabbetti. Susuz toprağı sulayan, toprak kapları dolduran yağmur gibi, temiz ve serin bir sevgiydi. Islatsın beni ta içime girerek. Huzur ile, kalbi sakin tutan muhabbetti bu.       Gün batımının kızıla dönmüş renginde, muhabbet, mükemmel denk düşmüştü. Martı’nın kanatlarını andıran beyaz bulutlar arasından süzülen, kutsayan kızıl,  bana daha güzel gelir. Hayatın, dostluk vecdi içindeki parlamış dünyevi hisleri yakıp kül eden varlığın saf alevi gibi ışıldar.                                                                       BAHÇIVAN        Kordon boyu, o...